مطلبی به سایت ارسال شده است که حاکی از رواج ماهی گیری با سم یا مواد شیمیایی در اطراف روستا دارد. اینکه کدام انسان های نابلدی از کدام دیار این کار را انجام می دهند، برای ما مشخص نشده است. اما امیدواریم اگر کسی از عوامل انجام این کار اطلاع دارد، یا به آنها آموزش دهد تا از این کار دست بردارند، یا آنها را به دلیل سوء قصد به جان انسان های مصرف کننده و جانداران محیط زیست، به مقامات قضایی یا مسئولان محیط زیست معرفی کند. ادامه مقاله را برای آگاهی از مضرات این روش صید مطالعه نمایید. روش های ماهیگیری آسیب رسان به محیط زیست:
ماهی گیری با برق
ماهی گیری با انفجار
ماهی گیری با سم یا مواد شیمیایی
ماهی گیری با تور های عرضی روخانه ای
هشدار مسئولان محلی؛ صید ماهی با سم! کلمه:
سودجویان با آلوده کردن رودخانهها با سم، ماهی میگیرند. دو نفر در
شهرستان پارس آباد تاکنون دستگیر شدهاند.
به گزارش خبرآنلاین، برخی صیادان ماهی در ایران، رودخانه ها را با سم آلوده
می کنند تا ماهی بگیرند. مسئولان محیط زیست هم می گویند این روش صید ماهی،
در هیچ جای دنیا، سابقه ندارد.
تالاب تپراقکندی پارسآباد مغان واقع در شمال استان اردبیل، قربانی این
روش صید ماهی شده است.
رئیس اداره محیط زیست این شهرستان گفته ورود سموم شیمیایی به تالابها بیش
از ۶ هزار قطعه ماهی در تالاب تپراقکندی پارسآباد مغان تلف کرده است.
ماهی گیری یا مواد شیمیایی چه ضرری دارد؟
سم در بدن ماهی های صید شده باقی مانده و عوارضی را به صورت فوری یا در دراز مدت در مصرف کننده (انسان یا سایر موجودات تغذیه کننده) ایجاد می کند. این امر می تواند حتی موجبات مسمومیت شدید و مرگ مصرف کننده را فراهم آمورند.
انواع سموم و مواد شیمیایی، به دلیل مصرف نشدن در بدن، در چرخه غذایی آبزیان به تدریج تجمع پیدا می کنند (در هر جاندار تغذیه کننده از جاندار دیگر غلیظ تر می شوند)
سم در رودخانه موجب از بین رفتن موجودات مفید (انواع جانداران گیاهی و جانوری کوچک و بزرگ) شده و محیط بوم شناختی (اکوسیستم) آن را بر هم می زند. این امر می تواند موجب بر هم خوردن تعادل زیستی شده و برخی گونه های جانوری یا گیاهی را برای همیشه منقرض کند.
سم به دلیل تاثیر روی تخم ها و نوزاد های ماهی ها و سایر آبزیان، باعث کاهش شدید تعداد جمعیت آنها در سال های آینده خواهد شد.
